منعم نکن ز شور ونشاط ...

شبهایت پر ستاره باد

روزهایت پر شور

لحظه هایت با عشق

لبخندی که از روی شوق نباشد دلواپسی ست.

آغوشمان باز است برای غم!

طلسم شده ایم !از خنده بیگانه....!

آرزو شده است،

در آغوش کشیدن وبوسیدن....

در انتظار معجزه نشسته ای؟ دیر می شود ،باید معجزه را آفرید.

بیا معجزه کنیم ...

ناراحت می شوم می نویسم ،

شادباشم می نویسم !

عین یک سیگاری که در هر صورت می کشد،

 حتی از روزگار.

بهترین ها را برای تو می نویسم ،

چرا باید شک کنی؟

از قاصدک انتظار خبر خوش دارم

خبر بد را جغد هم می دهد.

آرزوها فراوانند

آرزویت این بود کم رنگ شوی!

شدی ،

دلت، آرام گرفت؟

آسمان جولانگاه من است

زمین زیر بالهای من،

 قدرت لایزال پروردگار هستم.

   ساغری گر بزمتان آراست یاد من کنید    بی می و بی باده هم چون باده نوشان می روم

نمی گویم هر روز 

هر زمان

گاهی برای دیدنم 

برای شادی دلت 

به خانه ام بیا.

پاییز  پاییزم

نمی دانی

چه تماشایی ست

 رقص برگهای زرد

در دستان باد مست.

روز را

با یاد او …

شب

تنهایت گذاشته است

نتوانی

 فریاد کنی.

اینها ،نه جواب است، نه لحظه های بیکاری. دلنوشته ای ست چکیده از ذره ذره تنم، از گوشت و پوست و استخوانم. سکوت تنها حربه ای ست که قادر به انجامش هستم. صدای باران را نمی شنوی؟ نگاه کن!. کار ما از گریه گذشته ست ، کاروان اشک ماست منزل به منزل می رود!. عمرو جوانی مان را به پای تو ریخته ایم، حالا دیگر برای که بنویسیم؟

فریاد بزن ، غرورت را نشکن، انسان بدون غرور ، انسان نیست. غرورت را نگهدار اما فریاد بزن، چنان رسا که همۀ چلچله هارا، سارهای روی سیمهای تلفن را، همه را به وحشت بیندازی.

باران شو ببار، آرزو باش اما بزرگ، پناه باش اما برای همیشه. سقف ترک خورده نباش که،از ترس ریزش ، همیشه نگران باشم.

مادر را دوست داریم اما به او نمی گوییم تا روز مادر بشود!. اگر در این مدت اواز دنیا نرود وما هم باشیم با شاخه ای گل و احیانا" با کادویی به دیدارش می رویم تا بگوییم: مادر روزت مبارک ، مادر دوستت داریم .

 زندگی راهم دوست داریم اما چنان سخت وپیچیده اش می کنیم که لذت زندگی کردن را فراموش می کنیم مثل همان لقمه ای که دور سرمان می چرخانیم تا به دهانمان برسد.

زندگی ساده ودوست داشتنی است مثل همان لقمه ای که سخت به دست اش آورده ایم ! می توانیم مثل همۀ آدمهای با شعور با انگشتهای خود بر چینیم وبخوریم و از این سادگی لذت ببریم. تا اینکه با قاشق و چنگالی از جنس مرغوب ، دستهایی که ضد عفونی کرده ایم وسعی می کنیم دستهایمان را سه دور دور سرمان بچرخانیم تا به دهانمان برسد، برای خوردن همان لقمه....

این گونه می شود که زندگی سخت وطاقت فرسا می شود.

مادرمان را دوست داریم اما به او نمی گوییم تا یکسال بگذرد شاید درهمین مدت از دنیا برود وحرف ناگفته مان در گلو بغض شود تا مرز خفگی ! اگر نمیرد ونمیریم ، روز مادر بشود . سخت کار کرده باشیم کادویی برایش تهیه کنیم وشاید شاخه ای گل تا روز مادر را تبریک بگوییم . تازه متوجه می شویم مادرمان چقدر از کار کردن زیادی ما در عذاب بوده...........

هروقت به قفل قدیمی صندوقچه نگاه می کرد، یاد گاو بازهای حرفه ای می افتاد، همانهایی که اغلب جانشان را بر سر هدفشون قربانی می کردند، برای خیلی ها مسخره به نظر می امد . مثل آن پارچه قرمزی که گاو بازها برای تحریک گاوها تکان می دهند تحریکش می کرد. از این تشبیه خنده اش می گرفت.

 روزتان مبارک

سیب بوی تو را نمی دهد

دستم نمی رسد

به حوالی شما

دامن گشوده ام

که بیفتی به دامنم

شانه بچسبانی

به شانه ام

بدون سیب هُبُوط کنیم

      غلط است آن که گوید دل به دل راه دارد         

دل من زغصه خون شد دل تو خبر ندارد!

اگر شیدا باشی ،

با یک نگاه

یک شهر را 

به هم می ریزی.

 سیب هزار چرخ می خورد تا بیفتد!.

هشدار!

عشق است که بر تخت می نشاند و به صلیب می کشاند،

وهم او که سر چشمه رویش است و هرس می کند.

عشق را ،

با عقل ومنطق کاری نیست.

باز بی خبر آمدی

وقتی که انتظارت را نمی کشیدم!

پسری،

چند دانه انار دزدیده

سیب سرخ مزرعه ای

هوس،

چیدن دارد.

شعر رگ می زد

شاعری داد می زد:

خششششششششششششششک بیار.

در چهار راه حجاب

دختری داد می زد

مردم از یائسگی!

رندی گفت:

کفتری را بکُشید

خون بچکانید

بر دامن او

یک نفر سنگ زده

جام دل ما،

  ترک بر دارد.

امروز هم با یاد تو گذشت...!

فردا را، خدا بزرگ است.

کافی ست فقط ،

درکم کنی،

اختلاف بی معنی می شود.

گل را ،

بخاطر عطر وبویش هدیه ات می کنم،

نه بخاطر خارهایش،

 که دستت را زخم کند.

زیبایی ها را می بینم،

به چشمهای آهو نگاه می کنم،

نه به تیری که به پایش خورده!